Coniugazione dei verbi in -μι
δίδωμι= dare
Diatesi Attiva
| Indicativo | Congiuntivo | Ottativo | Imperativo | Infinito | Participio | Imperfetto |
| δίδωμι | διδῶ | διδοίην | — | διδόναι | διδούς / δόντος | ἐδίδουν |
| δίδως | διδῷς | διδοίης | δίδου | — | — | ἐδίδους |
| δίδωσι(ν) | διδῷ | διδοίη | διδότω | — | — | ἐδίδου |
| δίδοτον | διδῶτον | διδοίητον / διδοῖτον | δίδοτον | — | — | ἐδίδοτον |
| δίδοτον | διδῶτον | διδοιήτην / διδοίτην | διδότων | — | διδοῦσα / διδούσης | ἐδιδότην |
| δίδομεν | διδῶμεν | διδοίημεν / διδοῖμεν | — | — | διδόν / διδόντος | ἐδίδομεν |
| δίδοτε | διδῶτε | διδοίητε / διδοῖτε | δίδοτε | — | — | ἐδίδοτε |
| διδόασι(ν) | διδῶσι(ν) | διδοίησαν / διδοῖεν | διδόντων (διδότωσαν) | — | — | ἐδίδοσαν |
Diatesi Medio/Passiva
| Indicativo | Congiuntivo | Ottativo | Imperativo | Infinito | Participio | Imperfetto |
| δίδομαι | διδῶμαι | διδοίμην | — | δίδοσθαι | διδόμενος, | ἐδιδόμην |
| δίδοσαι | διδῷ | διδοῖο | δίδοσο | — | — | ἐδίδοσο |
| δίδοται | διδῶται | διδοῖτο | διδόσθω | — | — | ἐδίδοτο |
| δίδοσθον | διδῶσθον | διδοῖσθον | δίδοσθον | — | — | ἐδίδοσθον |
| δίδοσθον | διδῶσθον | διδοίσθην | διδόσθων | — | διδομένη, | ἐδιδόσθην |
| διδόμεθα | διδώμεθα | διδοίμεθα | — | — | διδόμενον | ἐδιδόμεθα |
| δίδοσθε | διδῶσθε | διδοῖσθε | δίδοσθε | — | — | ἐδίδοσθε |
| δίδονται | διδῶνται | διδοῖντο | διδόσθων (διδόσθωσαν) | — | — | ἐδίδοντο |
ἵημι = mandare, scagliare
Diatesi Attiva
| Indicativo | Congiuntivo | Ottativo | Imperativo | Infinito | Participio | Imperfetto |
| ἵημι | ἱῶ | ἱείην | — | ἱέναι | ἱείς / ἱέντος | ἵην |
| ἵης – ἱεῖς | ἱῇς | ἱείης | ἵει | — | — | ἵεις |
| ἵησι(ν) – ἱεῖ | ἱῇ | ἱείη | ἱέτω | — | — | ἵει |
| ἵετον | ἱῆτον | ἱείητον / ἱεῖτον | ἵετον | — | — | ἵετον |
| ἵετον | ἱῆτον | ἱειήτην / ἱείτην | ἱέτων | — | ἱεῖσα / ἱείσης | ἱέτην |
| ἵεμεν | ἱῶμεν | ἱείημεν / ἱεῖμεν | — | — | ἱέν / ἱέντος | ἵεμεν |
| ἵετε | ἱῆτε | ἱείητε / ἱεῖτε | ἵετε | — | — | ἵετε |
| ἱᾶσι(ν) | ἱῶσι(ν) | ἱείησαν / ἱεῖεν | ἱέντων (ἱέτωσαν) | — | — | ἵεσαν |
Diatesi Medio/Passiva
| Indicativo | Congiuntivo | Ottativo | Imperativo | Infinito | Participio | Imperfetto |
| ἵεμαι | ἱῶμαι | ἱείμην – ἱοίμην | — | ἵεσθαι | ἱέμενος, | ἱέμην |
| ἵεσαι | ἱῇ | ἱεῖο – ἱοῖο | ἵεσο | — | — | ἵεσο |
| ἵεται | ἱῆται | ἱεῖτο – ἱοῖτο | ἱέσθω | — | — | ἵετο |
| ἵεσθον | ἱῆσθον | ἱεῖσθον – ἱοῖσθον | ἵεσθον | — | — | ἵεσθον |
| ἵεσθον | ἱῆσθον | ἱείσθην – ἱοίσθην | ἱέσθων | — | ἱεμένη, | ἱέσθην |
| ἱέμεθα | ἱώμεθα | ἱείμεθα – ἱοίμεθα | — | — | ἱέμενον | ἱέμεθα |
| ἵεσθε | ἱῆσθε | ἱεῖσθε – ἱοῖσθε | ἵεσθε | — | — | ἵεσθε |
| ἵενται | ἱῶνται | ἱεῖντο – ἱοῖντο | ἱέσθων (ἱέσθωσαν) | — | — | ἵεντο |
τίθημι = porre, mettere
Diatesi Attiva
| Indicativo | Congiuntivo | Ottativo | Imperativo | Infinito | Participio | Imperfetto |
| τίθημι | τιθῶ | τιθείην (τιθοίην) | — | τιθέναι | τιθείς / τιθέντος | ἐτίθην |
| τίθης (τιθεῖς) | τιθῇς | τιθείης | τίθει | — | — | ἐτίθεις |
| τίθησι(ν) | τιθῇ | τιθείη | τιθέτω | — | — | ἐτίθει |
| τίθετον | τιθῆτον | τιθείητον / τιθεῖτον | τίθετον | — | — | ἐτίθετον |
| τίθετον | τιθῆτον | τιθειήτην / τιθείτην | τιθέτων | — | τιθεῖσα / τιθείσης | ἐτιθέτην |
| τίθεμεν | τιθῶμεν | τιθείημεν / τιθεῖμεν | — | — | τιθέν / τιθέντος | ἐτίθεμεν |
| τίθετε | τιθῆτε | τιθείητε / τιθεῖτε | τίθετε | — | — | ἐτίθετε |
| τιθέασι(ν) (τιθεῖσι) | τιθῶσι(ν) | τιθείησαν / τιθεῖεν | τιθέντων (τιθέτωσαν) | — | — | ἐτίθεσαν |
Diatesi Medio/Passiva
| Indicativo | Congiuntivo | Ottativo | Imperativo | Infinito | Participio | Imperfetto |
| τίθεμαι | τιθῶμαι | τιθείμην (τιθοίμην) | — | τίθεσθαι | τιθέμενος, | ἐτιθέμην |
| τίθεσαι | τιθῇ | τιθεῖο (τιθοῖο) | τίθεσο (τίθου) | — | — | ἐτίθεσο (ἐτίθου) |
| τίθεται | τιθῆται | τιθεῖτο (τιθοῖτο) | τιθέσθω | — | — | ἐτίθετο |
| τίθεσθον | τιθῆσθον | τιθεῖσθον (τιθοῖσθον) | τίθεσθον | — | — | ἐτίθεσθον |
| τίθεσθον | τιθῆσθον | τιθείσθην (τιθοίσθην) | τιθέσθων | — | τιθεμένη, | ἐτιθέσθην |
| τιθέμεθα | τιθώμεθα | τιθείμεθα (τιθοίμεθα) | — | — | τιθέμενον | ἐτιθέμεθα |
| τίθεσθε | τιθῆσθε | τιθεῖσθε (τιθοῖσθε) | τίθεσθε | — | — | ἐτίθεσθε |
| τίθενται | τιθῶνται | τιθεῖντο (τιθοῖντο) | τιθέσθων (τιθέσθωσαν) | — | — | ἐτίθεντο |
ἵστημι = collocare, stare
Diatesi Attiva
| Indicativo | Congiuntivo | Ottativo | Imperativo | Infinito | Participio | Imperfetto |
| ἵστημι | ἱστῶ | ἱσταίην | — | ἱστάναι | ἱστάς / ἱστάντος | ἵστην |
| ἵστης | ἱστῇς | ἱσταίης | ἵστη | — | — | ἵστης |
| ἵστησι(ν) | ἱστῇ | ἱσταίη | ἱστάτω | — | — | ἵστη |
| ἵστατον | ἱστῆτον | ἱσταίητον / ἱσταῖτον | ἵστατον | — | — | ἵστατον |
| ἵστατον | ἱστῆτον | ἱσταιήτην / ἱσταίτην | ἱστάτων | — | ἱστᾶσα / ἱστάσης | ἱστάτην |
| ἵσταμεν | ἱστῶμεν | ἱσταίημεν / ἱσταῖμεν | — | — | ἱστάν / ἱστάντος | ἵσταμεν |
| ἵστατε | ἱστῆτε | ἱσταίητε / ἱσταῖτε | ἵστατε | — | — | ἵστατε |
| ἱστᾶσι(ν) | ἱστῶσι(ν) | ἱσταίησαν / ἱσταῖεν | ἱστάντων (ἱστάτωσαν) | — | — | ἵστασαν |
Diatesi Medio/Passiva
| Indicativo | Congiuntivo | Ottativo | Imperativo | Infinito | Participio | Imperfetto |
| ἵσταμαι | ἱστῶμαι | ἱσταίμην | — | ἵστασθαι | ἱστάμενος, | ἱστάμην |
| ἵστασαι | ἱστῇ | ἱσταῖο | ἵστασο (ἵστω) | — | — | ἵστασο (ἵστω) |
| ἵσταται | ἱστῆται | ἱσταῖτο | ἱστάσθω | — | — | ἵστατο |
| ἵστασθον | ἱστῆσθον | ἱσταῖσθον | ἵστασθον | — | — | ἵστασθον |
| ἵστασθον | ἱστῆσθον | ἱσταίσθην | ἱστάσθων | — | ἱσταμένη, | ἱστάσθην |
| ἱστάμεθα | ἱστώμεθα | ἱσταίμεθα | — | — | ἱστάμενον | ἱστάμεθα |
| ἵστασθε | ἱστῆσθε | ἱσταῖσθε | ἵστασθε | — | — | ἵστασθε |
| ἵστανται | ἱστῶνται | ἱσταῖντο | ἱστάσθων (ἱστάσθωσαν) | — | — | ἵσταντο |